Պատուհանիս մոտ
13.12.2011 at 8:28 pm 5 comments
Մասրենին խաղաղ,
պատուհանիս տակ լռում էր ինձ պես:
Կանաչ թփերով երգում էր օրոր
ու նվիրում հավերժական հեքիաթ մի սիրո մասին,
որ դարձավ ինձ համար մեկ դար:
Entry filed under: Հասարակություն. Tags: բանաստեղծություն, ես, մասրենի, պատուհան.
1.
tatevikotk | 13.12.2011 at 8:55 pm
Դու ես գրել ?
2.
Mushegh | 14.12.2011 at 12:54 pm
Ըհըն :Ճ Եթե իմ գրածը չի լինում, անպայման տակը գրում եմ հեղինակի անունը:
3.
Ռուբեն | 14.12.2011 at 1:35 pm
լավն ա… կարճ, բայց բավական խոսուն…
4.
Mushegh | 14.12.2011 at 4:48 pm
Շնորհակալություն
5.
Seda Grigoryan | 13.01.2012 at 10:41 pm
վայ… ինչ լավ գիտես դու մասրենիներին
)))